Schrijf u in voor onze nieuwsbrief Sluit notificatie
Menu
22 nov. 2018

Blog Geert Ritsema: Polis conferentie

Ik heb in mijn leven al heel wat conferenties bezocht, maar nog nooit was ik op een conferentie waarbij je tijdens je workshops vanuit een skybox uitkijkt op het voetbalveld van een grote Europese topclub. De conferentie van Polis –het Europees netwerk van steden en regio’s op het gebied van mobiliteit- vindt dit jaar plaats op een unieke locatie die voor veel mensen (en dan vooral mannen) heilige grond is: het Old Trafford Stadium in Manchester.

Niet alleen de locatie is uniek. Deze conferentie brengt ook een unieke combinatie van mensen, organisaties en bijbehorende deskundigheden bij elkaar. Zo vindt hier voor het eerst een gesprek plaats over stadslogistiek tussen vertegenwoordigers van Europese steden –waaronder Londen, Parijs, Madrid, maar ook middelgrote steden als Göteborg en Leuven- en vertegenwoordigers van grote bedrijven zoals L’Óreal en Procter and Gamble. Laatstgenoemden hebben zich –samen met transportondernemingen- verenigd in het zogeheten ALICE platform.

ALICE –dat staat voor Alliance for Logistics Innovation through Collaboration in Europe- is een door de Europese Commissie erkend platform dat zich tot doel stelt om een “samenhangende strategie voor onderzoek, innovatie en marktontwikkeling op het gebied van logistiek en supply chain management” te ontwikkelen.

Dit klinkt op het eerste gehoor misschien bureaucratisch en afstandelijk, maar die schijn bedriegt want achter deze droge woorden schuilt een groot urgentiegevoel. De spreker die namens ALICE het woord voert –de bij L’Oreal werkzame Fransman François-Régis Letourneau – trekt meteen fel van leer en gooit op effectieve wijze de knuppel in het hoenderhok. Volgens Letourneau dreigt de nieuwe bezorgeconomie volledig uit de hand te lopen. Door de snelle opkomst van e-commerce en bijhorende pakketservices zouden de steden wel eens volledig dicht kunnen slibben, zo waarschuwt hij. Ook laat de Fransman aan de hand van overtuigende cijfers zien dat de explosieve groei van de bezorgeconomie potentieel voor zoveel extra CO2 uitstoot kan gaan zorgen dat we alleen daardoor al de doelen van het Parijs akkoord niet gaan halen.

Een van de problemen is volgens Letourneau dat er nauwelijks regulering plaatsvindt en dat bezorgservice vaak als gratis marketinginstrument wordt gebruikt, waardoor er geen rem zit op het aantal bestellingen. Als voorbeeld noemt hij Zalando, een bedrijf waar je gratis vijf paar schoenen kan laten bezorgen, waarvan je vier paar ook weer gratis terug mag sturen.

Aan het einde van zijn betoog doet Letourneau een oproep. Hij pleit niet alleen voor nauwere samenwerking tussen bedrijven en lokale overheden (“alleen kunnen wij dit niet”), maar ook voor het gedeeltelijk afsluiten van steden voor (ongecoördineerde) bezorgdiensten, want “zolang de markt geen beperkingen worden opgelegd en elke straat afzonderlijk zonder enige vorm van coördinatie wordt bediend gaat het niet werken”.

In plaats daarvan zouden bedrijven gestimuleerd –en desnoods gedwongen- moeten worden om hun stadsdistributie samen te organiseren. Zoals bijvoorbeeld al gebeurt in België, waar de twee grootste supermarktketen Colruyt en Delhaize hun concurrentie overwegingen even aan de kant hebben geschoven en hun goederenstromen hebben gebundeld in logoloze vrachtwagens.

Een topman uit het internationale bedrijfsleven die met veel vuur pleit voor regulering van de markt. Dat is op zijn minst opmerkelijk en het lijkt mij een signaal om ook in de regio Arnhem Nijmegen serieus te nemen.